Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSMİYYET: | İsim olma hâli, isimlilik. |
| İçerisinde 'İSMİYYET' geçenler | |
| İçerisinde 'İSMİYYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSMÎ : | (İsmiyye) İsme mensub, isimle alâkalı. İsmen olup aslen olmayan, varlığı isimden ibâret olan. İsim cinsinden. * Arabçadan iki isimden, yani; müsned ile müsned-i ileyhten mürekkep cümle. |
| İSM : | (İsim) Ad, nâm. * Ist: Bilinen veya bilinmeyen, hissedilen veya hissedilmeyen herhangi bir şeyi birbirinden ayırmak, tanımak veyahut zihne getirmek için kullanılan söz veya lâfız. * Man: Tam mânalı ve hem mevzu, hem mahmul olabilen lâfızdır. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |