Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSRAFAT: | (İsrâf. C.) İsrâflar, lüzumsuz yere harcamalar. |
| İçerisinde 'İSRAFAT' geçenler | |
| İçerisinde 'İSRAFAT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSRAF : | Lüzumsuz yere harcamak. Malı ve parayı lüzumsuz yere sarf etmek. İhtiyacından fazla istihlâk etmek ve harcamak. * En lüzumlu aslî vazifeleri bırakıp en lüzumsuz veya zararlı şeylerle meşgul olarak ömrünü veya gençliğini boş yere harcamak.(Hâlik-ı Rahim, nev-i beşere verdiği nimetlerin mukabilinde şükür istiyor. İsraf ise; şükre zıttır, nimete karşı hasâretli bir istihfaftır. İktisad ise: nimete karşı ticaretli bir ihtiramdır. L.)(Bir lokma kırk paraya, diğer bir lokma on kuruşa... Ağıza girmeden ve boğazdan geçtikten sonra birdirler. Yalnız, birkaç saniye ağızda bir fark var. Müfettiş ve kapıcı olan kuvve-i zâikayı taltif ve memnun etmek için birden ona gitmek, israfın en sefihidir. M.) |
| İSRÂ : | Yürütmek, göndermek. * Gece seferi yapmak. * İrsâl etmek. |
| İSR : | Alâmet. Nişane. * Ayak izi. * Yol. Meslek. * Başlamak ve azimet etmek. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |