Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİ'DA: | Medet, yardım istemek. |
| İSTİ'DAD: | Bir şeyin kabulüne ve kazanılmasına olan fıtrî meyil. Kabiliyet. Akıllılık. Anlayışlılık. Allah Teâlâ Hazretlerinin (C.C.) insanlara ve sâir mahluklara tevdi buyurduğu kabiliyet kuvveleri. |
| İSTİ'DADAT: | (İsti'dad. C.) İstidadlar, kabiliyetler, yetenekler. |
| İSTİ'DAD-ŞURE: | f. Verimsiz istidad. Çorak yerin kabiliyeti. |
| İçerisinde 'İSTİ'DA' geçenler | |
| İçerisinde 'İSTİ'DA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |