Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİHBAB: | Bir şeyi iyi ve güzel addetmek. Dost edinme. Müstehab etmek ve olmak. |
| İSTİHBABEN: | Bir şeyi güzel ve iyi kabul ederek, müstehab olarak. |
| İçerisinde 'İSTİHBAB' geçenler | |
| EMR-İ İSTİHBABÎ: | Müstehab veya sünnet olan vazife.* Sevdirmek için verilen emir. * Muhabbetin gereği olarak yapılması gereken iş. |
| İSTİHBABEN: | Bir şeyi güzel ve iyi kabul ederek, müstehab olarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİHBABEN : | Bir şeyi güzel ve iyi kabul ederek, müstehab olarak. |
| İSTİHA' : | Tıraş etme veya ettirme. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |