Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİKBAL-BÎN: | f. Geleceği bilen ve gören. |
| İçerisinde 'İSTİKBAL-BÎN' geçenler | |
| ÇEŞM-İ İSTİKBÂL-BİNÎ: | Gelecek zamanı, istikbâli gören göz. Kuvve-i kudsiye ve ferâset ve basiretle ileriyi bilen nazar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİKBAL-İ KIBLE : | Kıbleye, Kâbe istikametine yönelmek. |
| İSTİKBAL : | Ati, gelecek zaman. * Karşılayış, gelen bir kimseyi karşılamak. |
| İSTİKBAH : | (Kabih. den) Çirkin görme, ayıplama, kabih sayma. |
| İSTİKA' : | Olacak veya vuku bulacak diye endişelenme. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |