Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİKFA: | Yetinme, kâfi bulma, yeter sayma. Mevcud olan ile iktifâ etme. |
| İSTİKFA: | Bir kimsenin başına veya ensesine sopa ile vurma. |
| İSTİKFAF: | (Kifâf. dan) Kanaat etme, az şeyi yeter bulup râzı olma. Yetişme. Dilenci gibi el uzatma. |
| İSTİKFAL: | (Kefâlet. den) Kefil olma, kefilliği kabul etme. |
| İSTİKFAL: | Çekmecede, kasada veya kilitli bir yerde bulundurma. |
| İçerisinde 'İSTİKFA' geçenler | |
| İSTİKFAF: | (Kifâf. dan) Kanaat etme, az şeyi yeter bulup râzı olma. * Yetişme. * Dilenci gibi el uzatma. |
| İSTİKFAL: | (Kefâlet. den) Kefil olma, kefilliği kabul etme. |
| İSTİKFAL: | Çekmecede, kasada veya kilitli bir yerde bulundurma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİKFAF : | (Kifâf. dan) Kanaat etme, az şeyi yeter bulup râzı olma. * Yetişme. * Dilenci gibi el uzatma. |
| İSTİKA' : | Olacak veya vuku bulacak diye endişelenme. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |