Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİKLA: | Te'hir etme. Sonraya bırakma. Alıkoyma, mâni olma, engel olma. Veresiye alma, borç olarak alma. |
| İSTİKLÂL: | (Kıllet. den) Kendi başına olmak, kimseye bağlı olmayış, müstakil oluş. Az bulma, kâfi görmeme. Rey sahibi olup keyfi iş görme ve başkasının emrine ve fikrine tâbi olmaktan uzak kalma. |
| İSTİKLÂLCU: | f. İstiklâl arayan. Müstakil olmak, hür olmak için çalışan. |
| İSTİKLÂLİYET: | İstiklâl üzere bulunma. Hür ve müstakil olma. Başlı başına buyruk olma. |
| İçerisinde 'İSTİKLA' geçenler | |
| BİL-İSTİKLAL: | Başlıbaşına, istiklâl üzere. |
| İSTİKLÂL: | (Kıllet. den) Kendi başına olmak, kimseye bağlı olmayış, müstakil oluş. * Az bulma, kâfi görmeme. * Rey sahibi olup keyfi iş görme ve başkasının emrine ve fikrine tâbi olmaktan uzak kalma. |
| İSTİKLÂLCU: | f. İstiklâl arayan. Müstakil olmak, hür olmak için çalışan. |
| İSTİKLÂLİYET: | İstiklâl üzere bulunma. Hür ve müstakil olma. Başlı başına buyruk olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİKLÂL : | (Kıllet. den) Kendi başına olmak, kimseye bağlı olmayış, müstakil oluş. * Az bulma, kâfi görmeme. * Rey sahibi olup keyfi iş görme ve başkasının emrine ve fikrine tâbi olmaktan uzak kalma. |
| İSTİKA' : | Olacak veya vuku bulacak diye endişelenme. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |