Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİNAD: | Dayanma. Güvenme. Sened veya delil söylemek, göstermek. |
| İSTİNADEN: | İstinad ederek. Dayanarak, güvenerek. |
| İSTİNADGÂH: | f. Dayanacak yer. Güvenecek yer veya kimse. |
| İSTİNADGERDE: | İstinad edilmiş. Kendine güvenilmiş veya dayanılmış. |
| İSTİNADÎ: | İstinad etmekle alâkalı. |
| İçerisinde 'İSTİNAD' geçenler | |
| İSTİNADEN: | İstinad ederek. Dayanarak, güvenerek. |
| İSTİNADGÂH: | f. Dayanacak yer. Güvenecek yer veya kimse. |
| İSTİNADGERDE: | İstinad edilmiş. Kendine güvenilmiş veya dayanılmış. |
| İSTİNADÎ: | İstinad etmekle alâkalı. |
| KUVVE-İ İSTİNAD: | Dayanma ve istinad etme kuvveti. |
| NOKTA-İ İSTİNAD: | Dayanma ve güvenme noktası. Kâinatta cereyan eden ve insana dehşet verip âciz bırakan hâdiseler karşısında insanın çok kuvvetli bir yere dayanmaya ve güvenmeye olan fıtri ihtiyacı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİNADEN : | İstinad ederek. Dayanarak, güvenerek. |
| İSTİNAA : | Yürüyüşte bir kimseyi geçme. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |