Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSTİTRAD: | Edb: Bir söz söylerken o fıkra içinde başka bir bahis nakletmek. |
| İSTİTRADEN: | Edb: Bir bahis anlatırken, söz gelimi, başka bir mes'eleyi de anlatıvermek suretiyle. |
| İSTİTRADÎ: | İstitrad ile alâkalı. Asıl mevzudan olmayan. |
| İSTİTRADİYAT: | (İstitrad. C.) İstitrad şeklinde söylenen sözler. |
| İçerisinde 'İSTİTRAD' geçenler | |
| İSTİTRADEN: | Edb: Bir bahis anlatırken, söz gelimi, başka bir mes'eleyi de anlatıvermek suretiyle. |
| İSTİTRADÎ: | İstitrad ile alâkalı. Asıl mevzudan olmayan. |
| İSTİTRADİYAT: | (İstitrad. C.) İstitrad şeklinde söylenen sözler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSTİTRADEN : | Edb: Bir bahis anlatırken, söz gelimi, başka bir mes'eleyi de anlatıvermek suretiyle. |
| İSTİTRAB : | Sevinmeyi, süruru istemek. |
| İSTİTAAT : | (Tav'. dan) Tâkat getirmek. Kudreti ve gücü yeter olmak. |
| İSTİAB : | İçine almak. * Kaplamak. Toplamak. Tamam etmek. * Tutulmak. Zapteylemek. |
| İSTADE : | f. Ayakta durmuş. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |