Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İTAT: | Düşmanlık, zıtlık, adavet, muhasame. |
| İçerisinde 'İTAT' geçenler | |
| İHTİTAT: | Yukarıdan aşağı indirme. |
| İHTİTAT: | Sınırlandırma, hududlandırma. Hat çekme. * Sakal bitme. |
| İNFİTAT: | Paralanma, kırılma. |
| İNHİTAT: | Aşağılanma, aşağı inme. * İhtiyarlama, yaşlıyığa yüz tutma. * Kuvvetten düşme. * Bir şişin inmesi. * Düşme, inme. |
| İNŞİTAT: | Dağılmak. Dağınık olmak. Perakende olmak. |
| İRFİTAT: | Ufak ufak yapma, ufalama. |
| İŞTİTAT: | Dağılma. Perişan olma. |
| İŞTİTAT: | Zulmetme. Haksızlık etme. Hükümde ve sair işlerde eziyet etme. |
| IHTİTAT: | Sakal bitmek. Yer tutmak. * Hatla işaret koymak. |
| LİTAT: | Dağın sivri ve yüksek olan yeri. |
| MİTAT: | (Bak: Midhat) |
| MUHİTAT: | (Muhit. C.) Çevreler, muhitler. |
| MÜSEBBİTAT: | Uyuşturucu, bayıltıcı, dondurucu ilâçlar. |
| NAŞİTAT: | Meleklerden bir tâife. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İTA : | Edb: Kafiyenin bir mânada olarak aynen tekrar edilmesi. |