Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İTTİBAEN: | Tâbi olarak, ittiba ederek, uyarak. |
| İçerisinde 'İTTİBAEN' geçenler | |
| İçerisinde 'İTTİBAEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İTTİBA' : | Tabi' olma. Arkasından gitme. İtaat etme. Tebaiyyet ve imtisal etme.(Mariz bir asrın, hasta bir unsurun, alil bir uzun reçetesi: İttiba-ı Kur'andır! M.)(Muhabbetullah, Sünnet-i Seniyyenin ittibaını istilzam edip intac ediyor. Ne mutlu o kimseye ki, Sünnet-i Seniyyeye ittibaından hissesi ziyade ola. Veyl o kimseye ki, Sünnet-i Seniyyeyi takdir etmeyip, bid'alara giriyor! L.)(Eğer Allah'a muhabbetiniz varsa, Habibullah'a ittiba' edilecek. İttiba' edilmezse, netice veriyor ki, Allah'a muhabbetiniz yoktur! L.) |
| İTTİAD : | Randevu verme. |
| İTA : | Edb: Kafiyenin bir mânada olarak aynen tekrar edilmesi. |