Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İYAL: | (Bak: Iyâl) |
| İYALET: | İdare etme, valilik yapma. Bir valinin idare ettiği belde. Vadi. |
| İçerisinde 'İYAL' geçenler | |
| HİYAL: | Taraf, yan, cânib. Hizâ. * Bir hayvanın kısır olma hâli. |
| İCTİYAL: | Doğru yoldan döndürme. |
| İFTİYAL: | Fal tutma. |
| İGTİYAL: | Baskın yapıp öldürme. |
| İHTİYAL: | Gururlanma, enaniyetlenme, kibirlenme. |
| İHTİYAL: | (Hile. den) Hile yapma, aldatma, düzen, oyun etme. |
| İHTİYAL: | Korkma, havfetme. |
| İHTİYALAT: | (İhtiyal. C.) Düzenler, hileler, aldatmalar, oyunlar. |
| İKTİYAL: | Kile veya ölçek ile ölçme. |
| İNDİYAL: | Çok ishâl olma. İçi sürme. |
| İYALET: | İdare etme, valilik yapma. * Bir valinin idare ettiği belde. * Vadi. |
| İZDİYAL: | Kaybetme, yok etme. |
| PİYALE: | f. Kadeh. Şarap bardağı. |
| ZİYAL: | Uzun kuyruklu at. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İYALET : | İdare etme, valilik yapma. * Bir valinin idare ettiği belde. * Vadi. |
| İYAB : | Avdet eylemek, geri dönmek. |