Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İZN: | (İzin) Yasağı kaldırmak. Bir şeye ruhsat vermek. Yol vermek. Hizmetten çıkarmak. |
| İZN-İ ÂMM: | Herkese müsaadeli olan. Ist: Cum'a namazı kılınan cami kapısının kayıtsız şartsız her müslümana açık olması. |
| İZNİLLÂH: | Allah'ın (C.C.) müsaadesi, izni. |
| İZNAB: | Günah işleme. Günahkâr olma. Kuyruk takma. |
| İçerisinde 'İZN' geçenler | |
| Bİ-İZNİLLAH: | Allah'ın izni ile. |
| CİZN: | Kök. * Ağaç kütüğü. |
| İZN-İ ÂMM: | Herkese müsaadeli olan. * Ist: Cum'a namazı kılınan cami kapısının kayıtsız şartsız her müslümana açık olması. |
| İZNİLLÂH: | Allah'ın (C.C.) müsaadesi, izni. |
| İZNAB: | Günah işleme. Günahkâr olma. * Kuyruk takma. |
| MU'CİZNÜMA: | f. Mu'cize gösteren. |
| RİZNE: | Su toplanacak yer. |
| TİZNA: | f. Kılıç, bıçak gibi şeylerin keskin olan ağız tarafı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İZN-İ ÂMM : | Herkese müsaadeli olan. * Ist: Cum'a namazı kılınan cami kapısının kayıtsız şartsız her müslümana açık olması. |
| İZ (İZİN) : | "Hem, vakt, yevm, hîn" gibi kelimelerden sonra ek olarak kullanılır. Meselâ: Hîneizin: O vakit ki. Yevmeizin: O gün ki, kelimelerinde olduğu gibi. * Mâzi fiillerinden evvel "iz" gelirse: İzküntü muallimen: Muallim olduğum zaman mânasına geliyor. (iz) Yazılmasa mânası, muallim idim olur. |