| Kelime | Anlam |
|---|
| ŞÖHRET: | Ad yapma. Ün. Şân.
Hadis ilminde: Meşhur hadis mânasında kullanılır.(Ey şân ve şerefi, nam ve şöhreti isteyen adam! Gel, o dersi benden al. Şöhret ayn-i riyâdır. Ve kalbi öldüren zehirli bir baldır. Ve insanı insanlara abd ve köle yapar. O belâ ve musibete düşersen $ de, o belâdan kurtul. M.N.) |
| ŞÖHRET-İ KÂZİBE: | Geçici şöhret. Yalancı dünyalık, fâni şöhret. Aldatıcı nâm. |
| ŞÖHRETGİR: | f. şöhretli, ünlü. Meşhur. |
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. şöhretli. şöhret sahibi. |
| ŞÖHRETŞİÂR-I ÂLEM: | Âlemde şöhret ona nişan olmuş olan. Çok meşhur olan. |
| ŞÖHRETGİR: | f. Şöhretli, ünlü. Meşhur. |
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. Şöhretli. Şöhret sahibi. |
| İçerisinde 'ŞÖHRET' geçenler |
|---|
| HARÎS-İ ŞÖHRET: | şöhret ve nam düşkünü. |
| HARÎS-İ ŞÖHRET: | Şöhret ve nam düşkünü. |
| İKTİSAB-I ŞAN Ü ŞÖHRET: | Şan ve şöhret kazanma, meşhur olma. |
| ŞÖHRET-İ KÂZİBE: | Geçici şöhret. Yalancı dünyalık, fâni şöhret. Aldatıcı nâm. |
| ŞÖHRETGİR: | f. şöhretli, ünlü. Meşhur. |
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. şöhretli. şöhret sahibi. |
| ŞÖHRETŞİÂR-I ÂLEM: | Âlemde şöhret ona nişan olmuş olan. Çok meşhur olan. |
| ŞÖHRETGİR: | f. Şöhretli, ünlü. Meşhur. |
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. Şöhretli. Şöhret sahibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ŞÖHRET-İ KÂZİBE : | Geçici şöhret. Yalancı dünyalık, fâni şöhret. Aldatıcı nâm. |
| ŞÖHRE : | Ünlü, şöhretli, meşhur. |