Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. şöhretli. şöhret sahibi. |
| ŞÖHRETŞİÂR-I ÂLEM: | Âlemde şöhret ona nişan olmuş olan. Çok meşhur olan. |
| ŞÖHRETŞİÂR: | f. Şöhretli. Şöhret sahibi. |
| İçerisinde 'ŞÖHRETŞİÂR' geçenler | |
| ŞÖHRETŞİÂR-I ÂLEM: | Âlemde şöhret ona nişan olmuş olan. Çok meşhur olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞÖHRETŞİÂR-I ÂLEM : | Âlemde şöhret ona nişan olmuş olan. Çok meşhur olan. |
| ŞÖHRET : | Ad yapma. Ün. Şân. * Hadis ilminde: Meşhur hadis mânasında kullanılır.(Ey şân ve şerefi, nam ve şöhreti isteyen adam! Gel, o dersi benden al. Şöhret ayn-i riyâdır. Ve kalbi öldüren zehirli bir baldır. Ve insanı insanlara abd ve köle yapar. O belâ ve musibete düşersen $ de, o belâdan kurtul. M.N.) |
| ŞÖHRE : | Ünlü, şöhretli, meşhur. |