Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞÜCUN: | Ağaç dalları. Füruât, teferruat. |
| İçerisinde 'ŞÜCUN' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞÜCUN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞÜCUB : | Ev içinde olan direk. |
| ŞÜCA' : | (Şec'a - Şica') Yiğit, cesur, bahadır. Şecaatli. |
| ŞÜBAN : | Çoban. |