Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİE: | Alâmet, işaret, nişan. |
| İçerisinde 'ŞİE' geçenler | |
| MEŞİET: | Meşiyyet. Dilemek. İrade. Arzu. Matlub. Murad. İstek. |
| MEŞİET-İ HÂSSA-İ İLÂHİYYE: | Allah'a ait, O'na mahsus meşiet, dilek, arzu ve işler. |
| MÜSTENŞİE: | Kâhinlik yapan kadın. |
| NAŞİE: | Delil. Zuhur. * Gündüz veya gecenin evvelki saati. * Uykudan sonra kalkmak hali ve uyanık olduğumuz hal. |
| ZARURİYYAT-I NÂŞİE: | Bir şeyin kendisinde bulunması zaruri olan ve ondan ayrılması mümkün olmayan ve zâti hassadan meydana gelen zaruretler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |