Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ŞİFA: Hastalıktan iyi olma, iyileşme. Hastalıktan kurtulma.(...Hastalık seni uyandırıncaya kadar sabra çalış ve hastalık vazifesini bitirdikten sonra Hâlik-ı Rahim inşaallah sana şifa verir. L.)
ŞİFA-İ ÂCİL: Hastalıktan çabuk kurtulma.
ŞİFA-İ ŞERİF: (Bak: Kadî İyaz)
ŞİFA-BAHŞ: f. Şifa veren, iyilik veren, iyileştiren.
ŞİFAH: (Şefe. C.) Dudaklar.
ŞİFAHANE: f. Hastahane.
ŞİFAHEN: Sözle, ağızdan. Konuşmak suretiyle.
ŞİFAHÎ: Ağızdan, şifahen, sözlü.
ŞİFAHİYÂT: Ağızdan söylenilen, şifahî olan, sözlü ifadeler.
ŞİFAKÂR: f. Şifalı. Şifaya sebeb olan.
ŞİFANAPEZİR: (Şifâ-nâpezir) f. Tedavi edilmez, şifa bulmaz, tedavi olmaz.
ŞİFAPEZİR: f. İyileşebilir, şifa bulabilir, geçebilir.
ŞİFARESAN: f. Şifaya erişen, hastalığı iyileşen.
ŞİFASAZ: f. şifa veren, iyi eden.
ŞİFAYAB: f. Şifa bulma, iyileşme.
ŞİFA-BAHŞ: f. Şifa veren, iyilik veren, iyileştiren.
İçerisinde 'ŞİFA' geçenler
DÂR-ÜŞ ŞİFÂ: Şifa yurdu, sağlık yurdu. * Tımarhâne.
İFADE-İ ŞİFAHİYYE: Ağızdan söyleyerek, şifahî olarak ifade ederek.
ŞİFA-İ ÂCİL: Hastalıktan çabuk kurtulma.
ŞİFA-İ ŞERİF: (Bak: Kadî İyaz)
ŞİFA-BAHŞ: f. Şifa veren, iyilik veren, iyileştiren.
ŞİFAH: (Şefe. C.) Dudaklar.
ŞİFAHANE: f. Hastahane.
ŞİFAHEN: Sözle, ağızdan. Konuşmak suretiyle.
ŞİFAHÎ: Ağızdan, şifahen, sözlü.
ŞİFAHİYÂT: Ağızdan söylenilen, şifahî olan, sözlü ifadeler.
ŞİFAKÂR: f. Şifalı. Şifaya sebeb olan.
ŞİFANAPEZİR: (Şifâ-nâpezir) f. Tedavi edilmez, şifa bulmaz, tedavi olmaz.
ŞİFAPEZİR: f. İyileşebilir, şifa bulabilir, geçebilir.
ŞİFARESAN: f. Şifaya erişen, hastalığı iyileşen.
ŞİFASAZ: f. şifa veren, iyi eden.
ŞİFAYAB: f. Şifa bulma, iyileşme.
ŞİFA-BAHŞ: f. Şifa veren, iyilik veren, iyileştiren.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ŞİFA-İ ÂCİL : Hastalıktan çabuk kurtulma.
ŞİARE : (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...