Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİFAH: | (Şefe. C.) Dudaklar. |
| ŞİFAHANE: | f. Hastahane. |
| ŞİFAHEN: | Sözle, ağızdan. Konuşmak suretiyle. |
| ŞİFAHÎ: | Ağızdan, şifahen, sözlü. |
| ŞİFAHİYÂT: | Ağızdan söylenilen, şifahî olan, sözlü ifadeler. |
| İçerisinde 'ŞİFAH' geçenler | |
| İFADE-İ ŞİFAHİYYE: | Ağızdan söyleyerek, şifahî olarak ifade ederek. |
| ŞİFAHANE: | f. Hastahane. |
| ŞİFAHEN: | Sözle, ağızdan. Konuşmak suretiyle. |
| ŞİFAHÎ: | Ağızdan, şifahen, sözlü. |
| ŞİFAHİYÂT: | Ağızdan söylenilen, şifahî olan, sözlü ifadeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİFAHANE : | f. Hastahane. |
| ŞİFA : | Hastalıktan iyi olma, iyileşme. Hastalıktan kurtulma.(...Hastalık seni uyandırıncaya kadar sabra çalış ve hastalık vazifesini bitirdikten sonra Hâlik-ı Rahim inşaallah sana şifa verir. L.) |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |