Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİKÂF: | f. (Şikâften: "Yarmak" mastarından) Yarık, yırtık, çatlak. Kelime sonuna gelerek "yırtıcı, yırtan" mânâsına kullanılır. Meselâ: Ciğer-şikâf $ : Ciğer parçalayan. |
| İçerisinde 'ŞİKÂF' geçenler | |
| CANŞİKÂF: | f. Can yaralayıcı, can yırtıcı. |
| DİL-ŞİKAF: | f. Yürekleri delen, çok acıklı, dokunaklı. |
| LEŞKERŞİKÂF: | f. Düşman askerini kıran. |
| MU-ŞİKÂF: | (C.: Mu-şikâfan) f. İnceden inceye araştıran. |
| MU-ŞİKÂFAN: | (Mu-şikâf. C.) İnceden inceye araştıranlar. |
| MU-ŞİKÂFANE: | f. İnceden inceye. |
| MU-ŞİKÂFÎ: | İnceden inceye araştırma. |
| SAFF-ŞİKAF: | f. Düşman saflarını yararak bozan yiğit. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİKA : | (Şekve. C.) Şikâyetler, sızıltılar. |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |