| Kelime | Anlam |
|---|
| ŞİKEN: | f. (Şikesten mastarından) Kıvrım, büküm.
Koparan, parçalayan mânâsında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Haysiyet-şiken $ : f. Haysiyet kıran. |
| ŞİKEN-İ KÂKÜL: | Kıvırcık saç. |
| ŞİKENC: | f. Kıvrım, büklüm. |
| ŞİKENCE: | f. İşkence. Azap. Eziyet. |
| ŞİKENED: | Kırıyor, kesiyor. |
| ŞİKEN-İ KÂKÜL: | Kıvırcık saç. |
| İçerisinde 'ŞİKEN' geçenler |
|---|
| AHİD-ŞİKEN: | f. Ahdi bozan, anlaşmayı bozan. |
| BÜTŞİKEN: | f. Put kıran. |
| CAN-ŞİKEN: | f. Azrâil (A.S.) |
| DİL-ŞİKEN: | f. Can sıkıcı, kalb kırıcı. |
| HATIR-ŞİKEN: | f. Gönül inciten, kalb kıran, hatır kıran. |
| HAYSİYET-ŞİKEN: | f. Haysiyet kıran. |
| HÜRRİYET-ŞİKEN: | Hürriyeti bozan, hürriyeti kıran. |
| KAİDEŞİKEN: | f. Kaide ve usullere uymayarak. Kuralları çiğniyerek. |
| KAİDEŞİKENÂNE: | f. Usul ve kaideye riayet etmeyerek, kuralları çiğneyerek, kaideyi bozarak. |
| LEŞKERŞİKEN: | f. Düşman askerini kıran. |
| MUKAVEMET-ŞİKEN: | f. Mukavemeti kıran. |
| PEYMAN-ŞİKEN: | (Peyman-şikân) Yemin bozan, ahdini yerine getirmeyen. |
| SABIR-ŞİKEN: | f. Sabrı kıran, sabrı bozan. |
| ŞİKEN-İ KÂKÜL: | Kıvırcık saç. |
| ŞİKENC: | f. Kıvrım, büklüm. |
| ŞİKENCE: | f. İşkence. Azap. Eziyet. |
| ŞİKENED: | Kırıyor, kesiyor. |
| ŞİKEN-İ KÂKÜL: | Kıvırcık saç. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| TERAKKİŞİKEN: | f. Terakkiyi kıran, ilerlemeyi önleyen, terakkinin aleyhinde bulunan. |
| TEVBEŞİKEN: | f. Tevbesini bozan. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| TEVBEŞİKEN: | f. Tevbesini bozan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ŞİKEN-İ KÂKÜL : | Kıvırcık saç. |
| ŞİKEM : | f. Karın. |
| ŞİKA : | (Şekve. C.) Şikâyetler, sızıltılar. |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |