Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİKENCE: | f. İşkence. Azap. Eziyet. |
| İçerisinde 'ŞİKENCE' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞİKENCE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİKENC : | f. Kıvrım, büklüm. |
| ŞİKEN : | f. (Şikesten mastarından) Kıvrım, büküm. * Koparan, parçalayan mânâsında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Haysiyet-şiken $ : f. Haysiyet kıran. |
| ŞİKEM : | f. Karın. |
| ŞİKA : | (Şekve. C.) Şikâyetler, sızıltılar. |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |