Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİME: | (C.: Şiyem) Huy, tabiat. |
| ŞİMENDİFER: | Fr. Demir yolu katarı, tren. Demir yolu. |
| İçerisinde 'ŞİME' geçenler | |
| HAŞİME: | Kemiği kırılmış olan baş yarığı. |
| HEMŞİME: | Kuru odun. Kurumağa yüz tutmuş ağaç. Ağaçları kurumuş yer. |
| KARAŞİME: | Maymunların gece çıkıp yattığı bir ağaç. |
| MEŞİME: | (C.: Meşâim) Dölyatağı, ana rahmi. |
| NİŞİMEN: | f. Oturacak yer. |
| NİŞİMENGÂH: | f. Durak, yurt. Toplanılacak yer. |
| ŞİMENDİFER: | Fr. Demir yolu katarı, tren. * Demir yolu. |
| VEŞİME: | Şer, kötülük. * Düşmanlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİMENDİFER : | Fr. Demir yolu katarı, tren. * Demir yolu. |
| ŞİMAL : | Sol, sol taraf. Sağın ve cenubun zıddı. Kuzey. |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |