Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ŞİT: Hz. Âdem'in (A.S.) oğullarından ve ondan sonra peygamber olan zât olup kendisine 50 sayfalık kitab nâzil olmuştur. Kâbe-i Mükerreme'yi ilk önce taştan bina eden zât olduğu Kısas-ı Enbiya'da mezkûrdur.
ŞİTA: Kış. Senenin soğuk mevsimi.
ŞİTAB: f. (Şitâften: Koşmak fiilinin kökü) Seğirtmek, koşmak. Çabukluk, acele etmek.
ŞİTAÎ: (Şitâiye) Kışa ait. Kışlık. Kışa dair.
ŞİTEVÎ: (Şiteviyye) Kışa ait. Kış mevsimiyle ilgili.
Kış sebzesi, kışlık sebze.
İçerisinde 'ŞİT' geçenler
ELHAN-I ŞİTA: Cenab Şahâbeddin'in şöhret bulmuş olan bir kış şiiri. Kış nağmeleri.
FAKİHET-ÜŞ ŞİTA: Kış meyvesi. * Mc: Ateş.
FASL-I ŞİTÂ: Kış mevsimi.
ÇAŞİT: Casus.
GÜZAR-I BÂ-ŞİTAB: Hızla geçiş.
HECMET-ÜŞ-ŞİTÂ: Kışın şiddeti. Soğuğun sertliği.
HENGÂM-I ŞİTA: Kış mevsimi.
HULUL-İ ŞİTA: Kış mevsiminin gelmesi.
İNKILÂB-I ŞİTEVÎ: Sonbaharın bitip, kış mevsiminin başlayışı. (Aralık ayının 21'ine rastlar.)
İNŞİTAT: Dağılmak. Dağınık olmak. Perakende olmak.
MEVSİM-İ ŞİTÂ: Kış mevsimi.
MÜTEMAŞŞİT: Saçını sakalını tarayan.
MÜTEMAŞŞİT: Saçını sakalını tarayan.
NA-ŞİTA: f. Sabahtan beri hiç bir şey yememiş olma.
NAŞİTAT: Meleklerden bir tâife.
NEŞİT: Neş'eli, sevinçli, şenlikli. Faal.
NEŞİTA: Bir şeyin, aramaksızın bulunması. * Ansızın bulunan nesne. * Gâzilerin kastettikleri yere varamadan yolda buldukları ganimet.
ŞİTA: Kış. Senenin soğuk mevsimi.
ŞİTAB: f. (Şitâften: Koşmak fiilinin kökü) Seğirtmek, koşmak. Çabukluk, acele etmek.
ŞİTAÎ: (Şitâiye) Kışa ait. Kışlık. Kışa dair.
ŞİTEVÎ: (Şiteviyye) Kışa ait. Kış mevsimiyle ilgili. * Kış sebzesi, kışlık sebze.
TEMŞİT: (Muşt. dan) Tarama veya taranma.
TENŞİT: (C.: Tenşitât) (Neşât. dan) Keyiflendirme, şenlendirme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ŞİTA : Kış. Senenin soğuk mevsimi.
ŞİARE : (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...