Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞİTA: | Kış. Senenin soğuk mevsimi. |
| ŞİTAB: | f. (Şitâften: Koşmak fiilinin kökü) Seğirtmek, koşmak. Çabukluk, acele etmek. |
| ŞİTAÎ: | (Şitâiye) Kışa ait. Kışlık. Kışa dair. |
| İçerisinde 'ŞİTA' geçenler | |
| ELHAN-I ŞİTA: | Cenab Şahâbeddin'in şöhret bulmuş olan bir kış şiiri. Kış nağmeleri. |
| FAKİHET-ÜŞ ŞİTA: | Kış meyvesi. * Mc: Ateş. |
| FASL-I ŞİTÂ: | Kış mevsimi. |
| GÜZAR-I BÂ-ŞİTAB: | Hızla geçiş. |
| HECMET-ÜŞ-ŞİTÂ: | Kışın şiddeti. Soğuğun sertliği. |
| HENGÂM-I ŞİTA: | Kış mevsimi. |
| HULUL-İ ŞİTA: | Kış mevsiminin gelmesi. |
| İNŞİTAT: | Dağılmak. Dağınık olmak. Perakende olmak. |
| MEVSİM-İ ŞİTÂ: | Kış mevsimi. |
| NA-ŞİTA: | f. Sabahtan beri hiç bir şey yememiş olma. |
| NAŞİTAT: | Meleklerden bir tâife. |
| NEŞİTA: | Bir şeyin, aramaksızın bulunması. * Ansızın bulunan nesne. * Gâzilerin kastettikleri yere varamadan yolda buldukları ganimet. |
| ŞİTAB: | f. (Şitâften: Koşmak fiilinin kökü) Seğirtmek, koşmak. Çabukluk, acele etmek. |
| ŞİTAÎ: | (Şitâiye) Kışa ait. Kışlık. Kışa dair. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞİTAB : | f. (Şitâften: Koşmak fiilinin kökü) Seğirtmek, koşmak. Çabukluk, acele etmek. |
| ŞİT : | Hz. Âdem'in (A.S.) oğullarından ve ondan sonra peygamber olan zât olup kendisine 50 sayfalık kitab nâzil olmuştur. Kâbe-i Mükerreme'yi ilk önce taştan bina eden zât olduğu Kısas-ı Enbiya'da mezkûrdur. |
| ŞİARE : | (C.: Şeâyir) Hac amelleri. * Hac nişanları. İbadet için alem kılınan her nesne. |