Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞA'ŞAA: | Parlama. Zahirî parlak görünüş. Bir şeyi birbirine katıp karıştırmak. |
| ŞA'ŞAADAR: | f. Gösterişli, şa'şaalı, parlak. |
| ŞA'ŞAAPAŞ: | Parlaklık neşreden, şa'şaa saçan. |
| İçerisinde 'ŞA'ŞAA' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞA'ŞAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |