Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞA'R: | (C.: Şüur-Eşâr) Kıl. Saç. Ateş yakmak. Cenk koparmak, kavga çıkarmak. |
| ŞA'RA: | (C.: Şüâr) Çok miktar ağaç. Bir nevi zerdali. Kuyruğunda dikeni olan bir cins sinek. |
| ŞA'RANÎ: | (Hi: 899-973) Dört hak mezhebin birleşen ve ayrılan tarafları hakkında mu'teber eserleri olan meşhur bir fakihtir. Mizan-ı Şaranî ismiyle bilinen eseri meşhurdur. |
| ŞA'RİYYE: | Çorbalık makarna, şehriye. |
| ŞA'RİYYET: | Fiz: Kılcallık. |
| İçerisinde 'ŞA'R' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞA'R' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |