Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAİRÂNE: | f. şairce. şaire benzer surette konuşmakla. Mevzuu şiir sayılabilecek kadar hoş, lâtif olan şey. |
| ŞAİRÂNE: | f. Şairce. Şaire benzer surette konuşmakla. Mevzuu şiir sayılabilecek kadar hoş, lâtif olan şey. |
| İçerisinde 'ŞAİRÂNE' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞAİRÂNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAİR : | (C.: Şairât) Arpa. * Kurban devesi. |
| ŞAİBE : | Leke, kir. * Süprüntü. Pislik. * Kusur. Noksan. Hata. Eksiklik. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |