Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAİRE: | (C.: Şâirât - Şevâir) Kadın şair. |
| ŞAİRE: | Bir tek arpa, arpa tanesi. (C.: Şaâyir) Tıb: Arpacık. |
| İçerisinde 'ŞAİRE' geçenler | |
| EŞAİRE: | (Eş'ari. C.) Dinde meşhur imam Eb-ul-Hasan-ül-Eş'arî'ye bağlı olan sünnet ehlinin bir kısmı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAİR : | (C.: Şairât) Arpa. * Kurban devesi. |
| ŞAİBE : | Leke, kir. * Süprüntü. Pislik. * Kusur. Noksan. Hata. Eksiklik. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |