Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞADİ: | f. Sevinçlilik, memnunluk, mesruriyet, gönül ferahlığı. |
| ŞADİ: | Mahkeme hademesi. Mübâşir. İlimden, edebiyattan hissesi olan. Nağme ile şiir okuyan. |
| ŞADİHE: | Alından buruna varana kadar olan beyazlık. |
| İçerisinde 'ŞADİ' geçenler | |
| EŞK-İ ŞÂDİ: | Sevinçle ağlayış. Sevinçten dökülen gözyaşı. |
| GİRYE-İ ŞÂDÎ: | Sevinçten dolayı olan ağlama. Sevinç gözyaşı. |
| KATARAT-I ŞADÎ: | Sevinç damlaları. Sevinçten dolayı akan gözyaşları. |
| NA-ŞADÎ: | f. Hüzünlü ve kederli oluş, gamlılık. |
| ŞADİHE: | Alından buruna varana kadar olan beyazlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞADİHE : | Alından buruna varana kadar olan beyazlık. |
| ŞAD : | f. Sevinçli, ferahlı, memnun, mesrur, şen, bahtiyar. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |