Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞADAB: | (Şâd-âb) f. Suya kanmış, sulu. Taze. |
| ŞADABTER: | (şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış. |
| ŞADABTER: | (Şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış. |
| İçerisinde 'ŞADAB' geçenler | |
| ŞADABTER: | (şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış. |
| ŞADABTER: | (Şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞADABTER : | (şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış. |
| ŞAD : | f. Sevinçli, ferahlı, memnun, mesrur, şen, bahtiyar. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |