Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAFAK: | Tan zamanı. Güneş doğmağa yakın zaman veya güneş battıktan sonraki alaca karanlık. Gündüz. Nahiye. Cânib. Nasihat eden kimsenin "Nasihatım te'sir etsin, sözüm tutulsun" diye ıslah için gayret göstermesi. Merhamet. Harf. |
| ŞAFAK-ÂLUD: | f. şafak gibi, şafak renginde. |
| ŞAFAK-GÛN: | f. Şafak renkli, kızıl. |
| ŞAFAK-ÂLUD: | f. Şafak gibi, şafak renginde. |
| İçerisinde 'ŞAFAK' geçenler | |
| DAR-ÜŞ-ŞAFAKA: | İstanbul'da yetim ve öksüzler için kurulmuş olan yatılı lise. |
| HUMRET-İ ŞAFAK: | Şafak kırmızılığı, şafak kızıllığı. |
| ŞAFAK-ÂLUD: | f. şafak gibi, şafak renginde. |
| ŞAFAK-GÛN: | f. Şafak renkli, kızıl. |
| ŞAFAK-ÂLUD: | f. Şafak gibi, şafak renginde. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAFAK-ÂLUD : | f. şafak gibi, şafak renginde. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |