Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAHAN: | (şâh. C.) f. şahlar, pâdişahlar. |
| ŞAHANE: | Şah gibi, şaha yakışır bir surette. |
| ŞAHAN: | (Şâh. C.) f. Şahlar, pâdişahlar. |
| İçerisinde 'ŞAHAN' geçenler | |
| İRADE-İ ŞÂHANE: | Padişahın emri, fermanı, buyruğu. |
| ŞAHANE: | Şah gibi, şaha yakışır bir surette. |
| TEMAŞAHÂNE: | f. Temaşa edecek yer. * Mc: Dünya. |
| TEMAŞAHÂNE: | f. Temaşa edecek yer. * Mc: Dünya. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAHANE : | Şah gibi, şaha yakışır bir surette. |
| ŞAHA : | f. Boyunduruk. |
| ŞAH : | f. Ağaç dalı. Budak. * Boynuz. Karın. * Su arkı. * Alın. * Kadeh. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |