Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAHB: | Yaradan kan akmak. Emzikten süt akmak. Rengin değişmesi. |
| ŞAHBAL: | (Şehbal) f. Kuş kanadının en uzun tüyü. |
| ŞAHBAZ: | f. İri ve beyaz doğan kuşu. Mc: Çevik ve becerikli. Yiğit, şanlı, kahraman. |
| ŞAHBEYT: | Edb: Bir şiirin en güzel beyti. Gazelde matla'dan sonraki beyt. |
| ŞAHBEYT: | Edb: Bir şiirin en güzel beyti. Gazelde matla'dan sonraki beyt. |
| İçerisinde 'ŞAHB' geçenler | |
| ŞAHBAL: | (Şehbal) f. Kuş kanadının en uzun tüyü. |
| ŞAHBAZ: | f. İri ve beyaz doğan kuşu. * Mc: Çevik ve becerikli. Yiğit, şanlı, kahraman. |
| ŞAHBEYT: | Edb: Bir şiirin en güzel beyti. Gazelde matla'dan sonraki beyt. |
| ŞAHBEYT: | Edb: Bir şiirin en güzel beyti. Gazelde matla'dan sonraki beyt. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAHBAL : | (Şehbal) f. Kuş kanadının en uzun tüyü. |
| ŞAH : | f. Ağaç dalı. Budak. * Boynuz. Karın. * Su arkı. * Alın. * Kadeh. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |