Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAHM: | Etler arasında bulunan yağ, iç yağı. Don yağı. |
| ŞAHM: | Bozulmak ve değişmek. Fâsid ve mütegayyer olmak. |
| ŞAHMERDAN: | (Şâh-ı merdan) f. Mertlerin şahı, Hazret-i Ali (R.A.). Aşağı yukarı çıkan büyük demir tokmak. |
| ŞAHM-PARE: | f. İç yağın bir parçası. Bir kısım iç yağı. |
| ŞAHM-PARE: | f. İç yağın bir parçası. Bir kısım iç yağı. |
| İçerisinde 'ŞAHM' geçenler | |
| HÂMIZAT-I ŞAHMİYE: | Yağ asitleri. |
| LAHM Ü ŞAHM: | Et ve yağ. |
| ŞAHMERDAN: | (Şâh-ı merdan) f. Mertlerin şahı, Hazret-i Ali (R.A.). * Aşağı yukarı çıkan büyük demir tokmak. |
| ŞAHM-PARE: | f. İç yağın bir parçası. Bir kısım iç yağı. |
| ŞAHM-PARE: | f. İç yağın bir parçası. Bir kısım iç yağı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAHMERDAN : | (Şâh-ı merdan) f. Mertlerin şahı, Hazret-i Ali (R.A.). * Aşağı yukarı çıkan büyük demir tokmak. |
| ŞAH : | f. Ağaç dalı. Budak. * Boynuz. Karın. * Su arkı. * Alın. * Kadeh. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |