Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAHR (ŞAHİR): | Ağızını öttürmek. Islık çalmak. Sesi yükseltmek. |
| İçerisinde 'ŞAHR (ŞAHİR)' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞAHR (ŞAHİR)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAHRAH : | f. Büyük ve işlek yol, cadde. Şaşırılması mümkün olmayan doğru ve işlek yol. |
| ŞAH : | f. Ağaç dalı. Budak. * Boynuz. Karın. * Su arkı. * Alın. * Kadeh. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |