Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAKİL: | Yanakla kulak arası. Âdet. Hilkat. |
| ŞAKİLE: | Yol. Tarik. Meslek. Yaradılış. Tıynet. Seciye. Mizac. Bir kimsenin yaratılışının temel hususiyeti. |
| İçerisinde 'ŞAKİL' geçenler | |
| MÜŞAKİL: | Diğerine uygun olan, şeklini benzeten, şekilce benzeyen. |
| MÜTEŞAKİL: | Şekli birbirine benzeyenlerden herbiri, bir şekilde olan. * Bir aruz vezninin ismi. |
| ŞAKİLE: | Yol. Tarik. Meslek. * Yaradılış. Tıynet. Seciye. Mizac. Bir kimsenin yaratılışının temel hususiyeti. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAKİLE : | Yol. Tarik. Meslek. * Yaradılış. Tıynet. Seciye. Mizac. Bir kimsenin yaratılışının temel hususiyeti. |
| ŞAKİ : | (Şekavet. den) Haydut. Yol kesen. Haylaz. * Her çeşit günahı işleyebilen. |
| ŞAKA' (ŞIKA') : | Bedbahtlık. * Yaramazlık. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |