Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAKİS: | Şerik, ortak. Hisse, nasip. |
| İçerisinde 'ŞAKİS' geçenler | |
| MÜTEŞAKİS: | (Şeks. den) Birbiriyle ihtilaf ve kötü muaşeret eden şahıs. Birbiriyle iyi geçinemeyen. Katı huylu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAKİ : | (Şekavet. den) Haydut. Yol kesen. Haylaz. * Her çeşit günahı işleyebilen. |
| ŞAKA' (ŞIKA') : | Bedbahtlık. * Yaramazlık. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |