Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞANEZEN: | (C.: Şanezenân) f. Baş tarayan. Mc: Güçlükleri çözen. Zorlukları yenen. |
| İçerisinde 'ŞANEZEN' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞANEZEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞANEZEDE : | f. Tarakla saçları taranmış. |
| ŞANE : | f. Tarak. |
| ŞAN : | (C.: Şuun) Büyük sevap. * Şeref. * Irz, namus. * Nam, şöhret, şan, ün. * Mahiyet. * Gösteriş, çalım. * Tabiat, huy, âdet. * Hal, keyfiyet. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |