Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞARİB: | (Şürb. den) İçen. Şürbeden. (C.: Şevarib) Bıyık. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| ŞARİB-ÜL LEYLİ VE-N NEHAR: | Gece gündüz içki içen. Devamlı sarhoş. |
| ŞARİBE: | Su kenarında olan tâife. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| İçerisinde 'ŞARİB' geçenler | |
| MEŞARİB: | Meşrebler. Mizaclar. Tabiatlar. Huylar. * Fehimler. Anlayışlar. Ahlâklar. * Su içecek şeyler. Maşrabalar. * Köşkler. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| ŞARİB-ÜL LEYLİ VE-N NEHAR: | Gece gündüz içki içen. Devamlı sarhoş. |
| ŞARİBE: | Su kenarında olan tâife. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞARİB-ÜL LEBEN : | Süt içen. |
| ŞARİ' : | Şeriatı meydana koyan, teşri eden. Allah (C.C.). * Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) bir ismi. * Şüru' eden, başlayan. |
| ŞAR : | f. şehir, belde. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |