Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞARİK: | (C.: Şevârık) Güneş. Parlak cisim. |
| İçerisinde 'ŞARİK' geçenler | |
| MÜŞARİK: | (Şirket. den) Ortak, şerik. Bir işte birlikte bulunan. * Birlikte iş yapanlardan herbiri. Ortakların beheri. |
| MÜTEŞARİK: | Birbiriyle ortak olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞARİ' : | Şeriatı meydana koyan, teşri eden. Allah (C.C.). * Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) bir ismi. * Şüru' eden, başlayan. |
| ŞAR : | f. şehir, belde. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |