Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞARKÎ: | Şark ile alâkalı. Ciheti şarka, doğuya doğru olan. |
| ŞARKİYAT: | Şark dilleri veya ilimleri hakkında inceleme yapan ilim şubesi. |
| ŞARKİYYUN: | Doğulular, şarklılar. |
| İçerisinde 'ŞARKÎ' geçenler | |
| ELSİNE-İ ŞARKİYE: | Doğu dilleri. |
| ŞARKİYAT: | Şark dilleri veya ilimleri hakkında inceleme yapan ilim şubesi. |
| ŞARKİYYUN: | Doğulular, şarklılar. |
| ŞİMAL-İ ŞARKÎ: | Kuzeydoğu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞARKİYAT : | Şark dilleri veya ilimleri hakkında inceleme yapan ilim şubesi. |
| ŞARK : | Doğu. Güneşin doğduğu taraf. * Güneş ve güneşin aydınlığı. * Yarmak. * Parıldamak. * Avrupa kültürünün dışında kalan müslüman ülkeleri. |
| ŞAR : | f. şehir, belde. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |