Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAYAN: | f. Münasib, lâyık, yaraşır. |
| ŞAYAN-I HAYRET: | Şaşmağa değer. Hayret edip şaşılacak şey. |
| ŞAYAN-I İHTİCAC: | Delil ve isbatın makbuliyeti. |
| ŞAYAN-I İSTİMA': | Dinlenilmesi iyi ve münasib olan, dinlenmeğe lâyık. |
| ŞAYAN-I SENAÂ: | Sena edip övmeğe lâyık olan. |
| ŞAYAN-I TEMAŞA: | f. Görülmeğe değer olan. |
| ŞAYANTER: | f. Daha lâyık, çok lâyık. Elyak. |
| İçerisinde 'ŞAYAN' geçenler | |
| MÜŞKİL-KÜŞAYÂN: | f. Zorluğu gideren ve zor işleri halleden kimseler. |
| ŞAYAN-I HAYRET: | Şaşmağa değer. Hayret edip şaşılacak şey. |
| ŞAYAN-I İHTİCAC: | Delil ve isbatın makbuliyeti. |
| ŞAYAN-I İSTİMA': | Dinlenilmesi iyi ve münasib olan, dinlenmeğe lâyık. |
| ŞAYAN-I SENAÂ: | Sena edip övmeğe lâyık olan. |
| ŞAYAN-I TEMAŞA: | f. Görülmeğe değer olan. |
| ŞAYANTER: | f. Daha lâyık, çok lâyık. Elyak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAYAN-I HAYRET : | Şaşmağa değer. Hayret edip şaşılacak şey. |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |