Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞAZİB: | Vatanından başka bir tarafa giden kimse. |
| ŞAZİB: | (C.: Şüzeb) Zayıf, ince belli davar. Katı yer, sert arazi. |
| İçerisinde 'ŞAZİB' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞAZİB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞAZİYYE : | (C.: Şezâyâ) Kavis, yay. * Ağaç kıymığı gibi, bir şeyden kopmuş parça. * Kırılan kemikten meydana gelen parçalar. * İncik kemiği. |
| ŞAZ : | (Bak: şazz) |
| ŞAAB : | Ayrılmak. * Yarmak. |