Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEŞ-CİHET: | f. Altı yön, altı cihet. (Bak: Cihat-ı sitte) |
| İçerisinde 'ŞEŞ-CİHET' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEŞ-CİHET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEŞ-EBRAR : | Altı aded hayır sahibi ki, bunlar: Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin'dir (Radıyallahu anhüm). |
| ŞEŞ : | f. Altı. 6 |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |