Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEAF: | Hırs. Mübâlağa. Kalbin aşktan yanması. |
| ŞEAFE: | (C.: Şüuf-Şiâf-Şeafât) Dağ başı. Her nesnenin âlâsı ve üstü. |
| İçerisinde 'ŞEAF' geçenler | |
| ŞEAFE: | (C.: Şüuf-Şiâf-Şeafât) Dağ başı. * Her nesnenin âlâsı ve üstü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEAFE : | (C.: Şüuf-Şiâf-Şeafât) Dağ başı. * Her nesnenin âlâsı ve üstü. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |