Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEAFE: | (C.: Şüuf-Şiâf-Şeafât) Dağ başı. Her nesnenin âlâsı ve üstü. |
| İçerisinde 'ŞEAFE' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEAFE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEAF : | Hırs. * Mübâlağa. * Kalbin aşktan yanması. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |