Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEBAMAN: | Paça bağı. |
| İçerisinde 'ŞEBAMAN' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEBAMAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEBAM : | Anasını emmesin diye kuzu ve oğlak ağzına takılan ağaç ağızlık. * Araptan bir kabile. |
| ŞEBAAT : | Dolgunluk, tokluk. |
| ŞEB : | f. Gece, karanlık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |