Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEBBE: | Genç kadın. |
| İçerisinde 'ŞEBBE' geçenler | |
| MÜŞEBBEH(E): | (şebeh. den) Benzetilen. |
| MÜŞEBBEHÜN-BİH: | Kendisine benzetilen. |
| MÜŞEBBEK: | (Şebek. den) Ağ ve kafes gibi örülmüş olan. Küçük tahta parçalarından yapılan oymalı kafes. |
| MÜTEŞEBBEK: | (Şebk. den) Ağ gibi birbirine geçen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEBB : | Meşhur taş. * Ateş yakmak. * Cenk koparmak, kavga çıkarmak. |
| ŞEB : | f. Gece, karanlık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |