Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEBGİR: | (Şeb-gir) f. Geceleyin uyumayan. Sabah vakti. Gece giden kervan. |
| İçerisinde 'ŞEBGİR' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEBGİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEBGERD : | (şeb-gerd) f. Gece dolaşan kol. Bekçi. * Ay, kamer. |
| ŞEB : | f. Gece, karanlık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |